Hepimiz bir kere bile olsa “Sessiz Gemi” şiirini veyahut şarkı halini duymuşuzdur. Bazı iddialara göre ölümü anlatan bu güzel şiirin hikayesini biliyor muydunuz?
Celile Hanım, İstanbul sosyetelerindendi ve güzelliğiyle tanınırdı. Celile Hanım, 1900 senesinde Hikmet Bey’le evlendi. Başlarda güzel bir evlilik sürdüren çift daha sonrasında evliliklerinde sorunlar yaşamaya başladı. Bu evliliğin meyvesi Nazım ve arkadaşları, bunlardan biri de Necip Fazıl’dır, o dönemde Bahriye’de okuyordu. Nazım dönemin şairlerinden olan Yahya Kemal’den şiir dersi almaya başladı
Celile Hanımın mutsuz evliliği Yahya Kemal ile tanışınca daha da sarsıldı. Nazım’ın derslerinden sonra annesi ve öğretmeni sık sık sohbet eder, vakit geçirir olmuştu. Bunun üstüne Celile Hanım zaten halihazırda kötü giden evliliğini bitirdi. Bu yakınlık elbette ikilinin arasında kalmadı.
Dedikodu olarak Bahriye’de yayılmıştı bile. Yahya Kemal bu dedikodulardan sonra bir süre okula gelmedi daha sonrasında okula döndüğünde ise öğrencilerinden biri olan Necip Fazıl, onunla bu aşk dedikoduları hakkında dalga geçti. Çok geçmeden Nazım, Yahya Kemal’e karşı tepki koymak istedi. Daha sonrasında öğretmeninin cebine bir not iliştirdi:
“Öğretmenim olarak girdiğiniz bu eve babam olarak giremeyeceksiniz.”
Bunun üstüne Yahya Kemal bir adım geri gitti. Celile Hanım’dan uzak durdu. Celile Hanım evlenmek istiyor fakat Yahya Kemal evlenmekten uzak duruyordu. Yahya Kemal, onu deliler gibi sevdiği halde bir daha yanına yaklaşamadı. Celile Hanım bu aşktan ümidini kesince Paris’e gitmeye karar verdi ve imkânsız aşkıyla Sirkeci’de vedalaştı. Bu aşktan geriye Yahya Kemal’in kaleminden çıkan şu dizeler kaldı bize:
Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Yorumlar (0)